zaterdag 30 april 2011

Turtle



A turtle, can do amazing things. And they existed before the dinosaurs lived. It was very long ago when the dinosaurs lived. And the turtles love the sea water. Turtle love to eat fish. Sea turtles are almost always submerged in water, and, therefore, have developed an anaerobic system of respiration.

zaterdag 9 april 2011

Ik ben de kampieon van Alberta

Ik ben in schaken de kampioen van Alberta geworden!!! Ik mag nu zonder te betalen helemaal naar Victoria vliegen in een vliegtuig samen met de andere kampioenen! ik krijg ook nog $100 !! Ik ben erg zenuwachtig. van Jakob

Boon, erwt, mais en linze

Vorige week was het Springbreak. Deze derde Springbreak weten we het precies: Er is te veel sneeuw om te wandelen en er is te weinig sneeuw om te skieen. Misschien is er genoeg water en slush om een nat pak te halen. Wat te doen in de Springbreak?

Toen ik een brugpieper was, met een veel te grote gloednieuwe schooltas en ook nog een collegesjaal, moest ik voor Biologie een project maken. Een boon, een maiskorrel, tarwe en zo nog wat zaden in een potje poten, en dan de vorderingen noteren in beeld en geschrift. Zoals ook mijn herbarium-project op de lagere school, waarbij alle latijnse namen vermeld werden en ik via hekken in tuinen van de buren beland ben, werkte ik ook dit project tot in de puntjes uit.

Ik herinnerde me het wachten, het grote plezier bij het eerste ontspruitende worteltje en later de verbazing en een beetje ontzetting over hoe meedogenloos en nietsontziend een plant kan groeien, en dacht: "dat kunnen wij toch ook". We zetten een paar bonen en linzen in de week, kochten mais en erwtjes om te poten en maakten bakjes met steentjes in het midden voor de stevigheid, keukenpapier en koffiefilters eromheen om het water op te zuigen en de zaden aan de rand zodat we alle vorderingen op de voet konden volgen.


Rebecca maakte etiketjes. Jakob pootte meteen door aan zijn 'destroy' project voor school: zijn opdracht voor school was om in de Springbreak een A4-tje te vernielen, maar zonder vuur te gebruiken en het resultaat mocht niet stinken. Hij heeft een lasagne gemaakt: laagje aarde, laagje papier, laagje aarde met daarin erwtjes en mais, laagje papier en dan weer een laagje aarde, besprenkeld met een fris sausje van water. De hamvraag: Wie vernielt wie?

Inmiddels zijn we bijna twee weken verder en vandaag heb ik met Rebecca haar potje omgepoot want we vreesden dat het in het krap wordende glazen potje een Darwiniaans slagveld zou worden, met verstrengelde wurgende wortels. In vier verschillende potjes groeien nu een bonenplantje, maisplantje, linzenplantje en erwtenplantje, terwijl Jakob's lasagne verder groeit in zijn klaslokaal.

zondag 27 maart 2011

Rebecca mit ihrem Cello


Steht ihr auf jeden Fall gut!

zaterdag 26 maart 2011

Filosofie aan de ontbijttafel


De laatste tijd slaat de jongste de oudste regelmatig op zijn hoofd. Nu hebben we de oudste gemaand om te proberen zoiets niet in een schreeuwpartij te laten ontaarden en het ons te melden als hij zelf geen oplossing ziet. Doorgaans ontaardt het dan later alsnog in een groot gekrijs, zodat wij er allemaal van doordrongen worden dat fysieke isolatie geen garantie is voor mentale verwijdering, of voor een gebroken wil.


Deze ochtend vroeg ik aan de ontbijttafel aan de jongste waarom ze oudste op het hoofd slaat. Het antwoord had een simpelheid die me verbaasde: "omdat ik wil dat J [de oudste] kleiner is." Zoiets als een spijker op zijn kop slaan. De oorzaak is waarschijnlijk dat de oudste de laatste tijd grote stappen onderneemt tot zelfstandigheid, en dit verontrust de kleinste.


De oudste vreest namelijk de dag dat hij op kamers moet, en probeert zich daar nu op voor te bereiden. De kleinste wilde, zo zei ze, net als de oudste, zelf met de bus, alleen en een echte bus [geen schoolbus], en dan alleen naar de winkel om "dingen" te kopen. En klaarblijkelijk, om dit te bereiken moest niet zijzelf groter worden maar de oudste kleiner.


Vanuit haar perspectief is dit begrijpelijk. Zij is immers groot, want ze heeft een eigen brievenbus, creditcard, geld, mobiele telefoon en MacBook. Ziet de oudste vanaf geboorte de gevaren van de grote wereld, de jongste opereert vanaf jaar nul onder de aanname dat ze groter is dan het leven.


Om met Searle te spreken, bestaat voor haar 1 direction of fit, namelijk een world-to-word fit en geen word-to-world fit, of aldus Velleman, een world-to-mind direction to fit ("facienda") en zeker geen mind-to-world direction of fit ("facta"). Of, om met die andere grote filosoof, Team Sheen, te spreken, "because she wills it". En op die manier typt ze eerst haar password in op haar laptop en gaat dan "even lekker gamen".